Menu

ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΣ

 

υποθυρεοειδισμοσ

Αναιμία

Άπνοια ύπνου, ροχαλητό

Απώλεια μαλλιών

Αύξηση βάρους

Βραδυκαρδία

Βραχνάδα φωνής

Διαταραχές μνήμης

Διαταραχές περιόδου

Διαταραχές προσοχής

Διόγκωση θυρεοειδούς

Δυσκοιλιότητα

Εύθραυστα νύχια

Κόπωση

Μειωμένα αντανακλαστικά

Μελαγχολία

Μυϊκοί πόνοι, κράμπες

Ξηρό δέρμα

Υπογονιμότητα

Υψηλή χοληστερίνη

Χαμηλή θερμοκρασία σώματος

Όταν ο θυρεοειδής δεν παράγει όλες τις ορμόνες που χρειάζεται ο οργανισμός αυτό λέγεται υπολειτουργία του θυρεοειδούς ή υποθυρεοειδισμός. Εάν ο θυρεοειδής παρουσιάζει υποθυρεοειδισμό, το σώμα λειτουργεί πολύ πιο αργά και με πολύ λιγότερη ενέργεια. Η πιο συχνή αιτία υποθυρεοειδισμού είναι η αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Σε αυτή την περίπτωση ο οργανισμός αντιλαμβάνεται από λάθος ότι πρέπει  να απορρίψει, να αποβάλλει τον θυρεοειδή αδένα, με τον ίδιο τρόπο που θα προσπαθούσε να αποβάλλει ένα μεταμοσχευμένο νεφρό ή μια καρδιά μετά από  μεταμόσχευση. Το αμυντικό ή ανοσολογικό σύστημα του οργανισμού φτιάχνει αντισώματα για να καταπολεμήσει το θυρεοειδή. Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να συνδυάζεται και με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως λεύκη, σακχαρώδη διαβήτη, ερυθηματώδη λύκο, ρευματοειδή αρθρίτιδα, σύνδρομο Sjögren's, νόσο του Crohn, αλωπεκία κ.α.

Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί επίσης να παρουσιαστεί και μετά από άλλες θυρεοειδίτιδες, υπερθυρεοειδισμό, εάν οργανισμός δεν έχει αρκετό ιώδιο για να φτιάξει ο θυρεοειδής τις θυρεοειδικές ορμόνες, μετά από λήψη ραδιενεργού ιωδίου, εάν υπάρχουν προβλήματα υπολειτουργίας της υπόφυσης, μετά τη χρήση κάποιων φαρμάκων ή εάν ο θυρεοειδής έχει αφαιρεθεί χειρουργικά.

Ο υποθυρεοειδισμός χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στη διάγνωση και θεραπεία στην εγκυμοσύνη (βλέπε Εγκυμοσύνη και Θυρεοειδής), στη βρεφική και νηπιακή ηλικία, γιατί μπορεί να επηρεάσει τη σωματική και πνευματική ανάπτυξη του παιδιού.

Τα συμπτώματα που μπορεί κάποιος να αντιληφθεί είναι να αισθάνεται κουρασμένος, άκεφος και χωρίς πολύ ενεργητικότητα, να αισθάνεται ότι μονίμως κρυώνει περισσότερο από τους άλλους ανθρώπους και ότι μπορεί να βάζει βάρος πολύ πιο εύκολα ή να μην μπορεί να χάσει το λίγο βάρος που θα έπρεπε. Αυτά αναλυτικά αναφέρονται στο διπλανό πίνακα. Ο υποθυρεοειδισμός προκαλεί και ψυχολογικές διαταραχές όπως αδυναμία συγκέντρωσης, γρήγορη πνευματική κόπωση, έλλειψη ενδιαφέροντος στις προσωπικές σχέσεις, ελάττωση σεξουαλικής επιθυμίας, και στους άνδρες διαταραχές στύσης και ελάττωση της ποσότητας και κινητικότητας του σπέρματος.

Η θεραπεία του υποθυρεοειδισμού στις αρχές του 1890 για τους ασθενείς, όπως φαίνεται σε συνταγές εκείνης της εποχής, ήταν “πάρτε μισό μοσχαρίσιο θυρεοειδή, ελαφρά τηγανισμένο και ψιλοκομμένο, με ζελέ σταφύλι μια φορά την εβδομάδα”. Σήμερα, βασίζεται στη χορήγηση χαπιών συνθετικής θυροξίνης (Τ4) υψηλής καθαρότητας. Η δόση της Τ4 πρέπει να χορηγείται με μεγάλη προσοχή και εξαρτάται από την ηλικία, τη μάζα του σώματός, αν παίρνει κανείς και άλλα φάρμακα, και αν υπάρχουν και άλλες επιπρόσθετες ασθένειες εκτός από τον υποθυρεοειδισμό. Συνήθως, μια δόση Τ4 σε 1 με 2 μικρογραμμάρια ανά χιλιόγραμμο βάρους αρκεί για να υποκαταστήσει τις ανάγκες του οργανισμού σε θυρεοειδικές ορμόνες. Λήψη Τ3 σπάνια απαιτείται γιατί ο φυσιολογικός θυρεοειδής παράγει κυρίως θυροξίνη και η περισσότερη Τ3 στον οργανισμό παράγεται κυρίως στο συκώτι όπως και σε άλλα όργανα από την αφαίρεση ενός ατόμου ιωδίου από την Τ4. Έτσι, χορηγούμε Τ4 και αφήνουμε το σώμα να παράγει φυσιολογικά όση Τ3 χρειάζεται.

Εάν η δόση της Τ4 δεν επαρκεί ή αν κάποιος συχνά ξεχνάει  να τη πάρει θα συνεχιστεί ο υποθυρεοειδισμός. Ακόμα κι αν ο υποθυρεοειδισμός είναι τόσο ήπιος, ώστε να μη προκαλεί έντονα συμπτώματα ίσως αναπτυχτεί σε μεγαλύτερα άτομα υπέρταση, αύξηση της χοληστερίνης, και καρδιακή ανεπάρκεια.

Αν η δοσολογία της Τ4 είναι υψηλή, θα έχει σαν αποτέλεσμα η θεραπεία του υποθυρεοειδισμού να καταλήξει σε φαρμακευτικό υπερθυρεοειδισμό.  Ακόμα και αν είναι μικρού βαθμού μπορεί να παρουσιαστεί στεφανιαία νόσος, καρδιακές αρρυθμίες, κολπική μαρμαρυγή, μυϊκή ατροφία και οστεοπόρωση, δηλαδή απώλεια ασβεστίου από τα οστά.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η απορρόφηση, ο μεταβολισμός και η βιοδιαθεσιμότητα της θυροξίνης επηρεάζεται από τη λήψη τροφής, πολλών και διαφόρων φαρμάκων, ακόμη και βιταμινών, σιδήρου και ασβεστίου. Πρέπει να ακολουθούμε με συνέπεια τις οδηγίες λήψης θυροξίνης.

Περισσότερα παρόμοια άρθρα: « ΒΡΟΓΧΟΚΗΛΗ ΘΥΡΕΟΕΙΔΙΤΙΔΑ »
επιστροφή στην κορυφή

Share This