Menu
Greek Albanian Arabic Bulgarian Chinese (Simplified) Croatian Czech English Filipino French Georgian German Hebrew Hungarian Indonesian Italian Japanese Korean Macedonian Polish Portuguese Romanian Russian Serbian Slovak Slovenian Spanish Turkish Ukrainian

ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ

Diabetes meterΟ αριθμός των ανθρώπων παγκοσμίως που ζουν με διαβήτη έχει ξεπεράσει τα 370 εκατομμύρια, ενώ ένας άνθρωπος πεθαίνει από τη νόσο αυτή κάθε επτά δευτερόλεπτα.

Aretaeus of CappadociaΗ ιστορία του διαβήτη
O σακχαρώδης διαβήτης είναι μία από τις παλαιότερα γνωστές ασθένειες του ανθρώπου. Ο μεγάλος Έλληνας γιατρός της αρχαιότητας Αρεταίος (120-200 μ.Χ.) δίνει το όνομα "διαβήτης" από το ρήμα "διαβαίνω", αναφερόμενος σ' ένα από τα κυριότερα συμπτώματα της νόσου, την πολυουρία. Ο όρος "σακχαρώδης διαβήτης" σημαίνει πως το νερό, που ακατάπαυστα πίνει ο ασθενής "διαβαίνει", σαν μέσα από ένα σιφώνιο αναλλοίωτο, και τα ούρα είναι "γλυκά" διότι περιέχουν σάκχαρο (γλυκόζη). Υπάρχουν περιγραφές των συμπτωμάτων από τους αρχαίους Έλληνες, Πέρσες, Ινδούς και Αιγυπτίους.

Το 1889, δύο Γερμανοί γιατροί, οι Joseph von Mering και Oskar Minkowski, διαπίστωσαν ότι σε σκύλους που αφαιρέθηκε το πάγκρεας αναπτύχθηκαν όλες οι ενδείξεις και τα συμπτώματα του διαβήτη και πέθαναν λίγο αργότερα. Έτσι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το πάγκρεας - ένας μεγάλος αδένας πίσω από το στομάχι - πρέπει να παράγει κάποια ουσία που σταματά την αύξηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα.

Frederick Banting right and his assistant Charles BestΤο 1921, τρεις Καναδοί επιστήμονες οι Banting, Best, and Collip απομόνωσαν τη μέχρι τότε "μυστηριώδη ουσία", την οποία ονόμασαν ινσουλίνη, από μικρές ομάδες κυττάρων, τα νησίδια του Λάνγκερχανς, μέσα στο πάγκρεας.

Όταν η ινσουλίνη άρχισε να διατίθεται ως αγωγή για τον διαβήτη, μετά το 1922, αντιμετωπίστηκε ως ιατρικό θαύμα, μεταβάλλοντας τις μελλοντικές προοπτικές των πασχόντων και σώζοντας τις ζωές πολλών νέων ανθρώπων, που ειδάλλως θα είχαν πεθάνει έπειτα από μία επώδυνη, εξαντλητική ασθένεια.

Harold Percival HimsworthΗ διάκριση μεταξύ διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2 έγινε το 1936 από τον Harold Percival Himsworth.

Ο ενδοκρινολόγος Gerald M. Reaven στο Στάνφορντ προσδιόρισε το 1988 τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου "Χ" που σήμερα αποκαλούμε "μεταβολικό σύνδρομο".

GERALD REAVENΤι είναι ο σακχαρώδης διαβήτης

Είναι η διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων στον οργανισμό που έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση του σακχάρου στο αίμα. Η κύρια αιτία είναι η μειωμένη έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας ή η μειωμένη της δράση ή ο συνδυασμός και των δύο.

Ο οργανισμός παράγει ενέργεια από τη καύση κυρίως της γλυκόζης (του κοινώς λεγόμενου σακχάρου). Σχεδόν κάθε τροφή που τρώμε ο οργανισμός έχει την ικανότητα να τη μετατρέπει σε γλυκόζη. Η γλυκόζη είναι η βασική τροφή (ενέργεια) των κυττάρων. Για να μπορέσει όμως η γλυκόζη να μπει μέσα στα κύτταρα, είναι απαραίτητη μία ορμόνη, η ινσουλίνη. Η ορμόνη αυτή εκκρίνεται από το πάγκρεας. Όταν το πάγκρεας δεν παράγει αρκετή ινσουλίνη τότε η γλυκόζη που παίρνουμε από τις τροφές δεν μπαίνει μέσα στα κύτταρα και κατά συνέπεια παραμένει στο αίμα με αποτέλεσμα να έχουμε υψηλό σάκχαρο αίματος, δηλαδή σακχαρώδη διαβήτη.

Εάν το αυξημένο σάκχαρο παραμείνει χωρίς θεραπεία για μεγάλο διάστημα προκαλεί μακροχρόνιες βλάβες, σε διάφορα όργανα και κυρίως στα μάτια, τα νεφρά, τα νεύρα, τη καρδιά και τα μικρά αγγεία του εγκεφάλου και της καρδιάς.

Τύποι σακχαρώδους διαβήτη

Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι σακχαρώδη διαβήτη. Ο τύπος 1 και ο τύπος 2.

Ο τύπος 1 ή νεανικός διαβήτης παρουσιάζεται όταν το πάγκρεας δεν παράγει καθόλου ινσουλίνη. Πρόκειται για τον σπανιότερο από τους 2 τύπους (5 - 10% των διαβητικών) και συνήθως εμφανίζεται στην παιδική ηλικία.

Στην πλειονότητα των περιπτώσεων οφείλεται σε προοδευτική καταστροφή  των β-κυττάρων του παγκρέατος, με αποτέλεσμα την απόλυτη έλλειψη και αδυναμία του οργανισμού να παράγει ινσουλίνη.  Εμφανίζεται κυρίως σε νεαρά άτομα ηλικίας κάτω των 20  και συνήθως εκδηλώνεται απότομα με έντονα κλινικά συμπτώματα, όπως  πολυουρία, πολυδιψία, πολυφαγία και  μεγάλη απώλεια βάρους σε σύντομο χρονικό διάστημα, που μπορούν να οδηγήσουν τα νεαρά κυρίως άτομα,  σε διαβητικό κώμα.

Ο τύπος 2 ή διαβήτης ενηλίκων εμφανίζεται προοδευτικά όταν το πάγκρεας παράγει λιγότερη ινσουλίνη απ' όση χρειάζεται είτε η ινσουλίνη που παράγεται έχει μειωμένη δράση. Περίπου 90 - 95% των διαβητικών έχουν διαβήτη τύπου 2 και συνήθως εμφανίζεται σε μεγαλύτερες ηλικίες αν και τελευταία έχει αρχίσει να εμφανίζεται πολύ νωρίτερα.

Ο σακχαρώδης διαβήτης της εγκυμοσύνης παρουσιάζεται σε γυναίκες για πρώτη φορά στην εγκυμοσύνη, χωρίς να είχαν ποτέ προηγουμένως αυξημένο σάκχαρο, και εξαφανίζεται συνήθως μετά το τοκετό. Βασική διαφορά των εγκύων με σακχαρώδη διαβήτη εγκυμοσύνη σε σχέση με εγκύους με προϋπάρχοντα διαβήτη είναι ότι το αυξημένο σάκχαρο δεν παρουσιάζεται συνήθως από την αρχή της εγκυμοσύνης αλλά αργότερα μετά το πέμπτο με έκτο μήνα.

Το μεταβολικό σύνδρομο οφείλεται κυρίως σε αυξημένη αντίσταση του οργανισμού στη δράση της ινσουλίνης, δηλαδή η ινσουλίνη που παράγεται από το πάγκρεας έχει μειωμένη δράση στο επίπεδο του κυττάρου.

Το μεταβολικό σύνδρομο χαρακτηρίζεται από αυξημένο σωματικό βάρος αλλά και υψηλές τιμές χοληστερίνης, τριγλυκεριδίων, σακχάρου και αρτηριακής πίεσης, και χαμηλές τιμές της καλής χοληστερίνης (HDL). Το μεταβολικό σύνδρομο αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο για εμφάνιση αργότερα σακχαρώδη διαβήτη, αλλά και την ανάπτυξη καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Περισσότερα παρόμοια άρθρα: ΝΕΑΝΙΚΟΣ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗΣ ΔΙΑΒΗΤΗΣ (ΤΥΠΟΥ Ι) »
επιστροφή στην κορυφή

Share This